Derin bir nefes al ve çabalamayı bırak.
Hayır, mesaj atmıyorsun, aramıyorsun zaten; bunları çoktan bıraktın.
Kafanda çalışan milyonlarca düşünceyi kast ediyorum, bırak..
Nasıl yapacağım deme.. Anında at kendini en güvendiğin insanlara.. Ailene sarıl, arkadaşlarına sığın. Gerçek ol, net ol, yaşama diyemem acıyı. Yaşa. Üzül, özle, ağla. Ama bırak.
Bırak ki yaran güzelce kabuk bağlasın. Bırak ki izi kalmasın.
İzi kaldıysa, çok oynadıysan.. Çok uğraştıysan, kalbinde yumrularla gezdiysen uzunca.. Bırak yine.
O iz sana yakışmak için geldi. Kabul et.. Kapatma izini. Meydana koy. Elbet izini seveceksin.
Bir düşün kimlerin aklından milyonlarca kez geçtiğini. Belki de birinin aynı acıyı senin başkasına duyduğun gibi, sana duyduğunu. Ne kadar değerli olduğunu.
Tamam.. Ben meditasyon yaptırmıyorum. :)
Karşındakini anlamanın en iyi yolu onu serbest ve özgür bırakmaktır. Eğer gitmek isteyen birini durdurmaya çalışırsan, sadece bugünün kaygılarıyla yarınını da mahvetmeye başlarsın. Yani, yaptığın her şey sadece sana dönen bir boomerang, içindeki tüm kaygıları unut.
Sana dönen boomerangın umut olsun.
Neşe olsun.. Kahkaha olsun.
Kendine yaslan, dik dur. Tamam sevdin, yazdın çizdin oo şiirler.. Aşkından bir divaneye döndün. Ama bir şeyi unutuyorsun. Bu hayat bu kadar işte.
Eninde sonunda bitecek ve bitmesi mümkün her şeyin. Elinde değil.. Gözünü bir çiçeğe iliştir.. Uğraştın, yeşerttin, büyüttün.. O çiçek yitip gitmeyecek mi hiç? Uzun yıllar yaşadı diyelim.
2 gün yahut 2 yıl. Ölümsüz değiliz ki..
Eğer öyle olsaydı göğsünde yarattığın o ağır hissi taşımakta haklı olabilirdin. Ölümsüzüm ben, yaşarım acımı. Bi 50 yıl veriyorum kendime onu unutmak için derdin. Anlardım. Ama değilsin ki.. (:
Bulunduğun ortamı yeşert. Olduğun konumu güzelleştir. Gittiğin yerlere çiçekler götür kalbinden.
Bir parça huzur ver.
Kötüleri de kabul et. Olmayacak olan şeyleri de kabullen. Evet olabilir, zorluklar olabilir, bu da olmayıversin de.
Acıyı yok etme. Acıyı hiçleştirme. Acı var.
O acı sen yaşa diye geldi.
O acı sen öğren diye geldi.
Sana söyleyecekleri var. Eğitecek seni.
Ağlatacak. Üzecek. Tıpkı kahkaha atıp havaya uçtuğun anlar gibi, etkisi olacak.
Pozitif olmanın güzel bir yanı var, ne olursa olsun iyi her hangi bir şeye tutunuyorsun. Ama o kötü olan diye yaklaştığımız duyguları "acı" "üzüntü" "kaygı" kabul etmek, seni pozitif olmaktan alıkoymaz. Aksine daha pozitif olmayı öğrenirsin giderek, giderek daha çözüm odaklı yaşarsın. Yapabileceklerinin sınırı yok. Dünyaya bir tane sen gönderildin. Belki de o acıyı kabullensen. İnsanların senden gitmesini kabullensen ve bıraksan da o bütün duyguları yaşasan.. potansiyelini göreceksin.
:) ilhamlı tavuk göğsü yaptım! Afiyet olsun.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder