Bir iç sıkıntısı, bir darlanma, 'hiçbir işe yaramıyorum hissi'yle mücadele edenlere bu kelimeler:
Bir kere de sen işe yarama! Dinlenmen gerek değil mi? Sen de insan değil misin? Neden yorgunluklarını es geçip inatla bir şeyler yapayım derdi? Debelendikçe daha çok gömülüyorsun HEY! Baksana.. Boğazına kadar çamurdasın. Bir vakit geliyor o ışıltılı sessizlik senin çığlığın oluveriyor. Bir kabullenişle başlıyormuş meğer. Üretmek, var olduğunu ispatın bir cabası değil mi? :) evet öyle.. üretememek de var olmanın getirdiği isyan.. biraz mühlet tanı kendine de bir bak neler oluyor.. uzaktan izlemek iyi bazen bir fincan kahveyle. Kapıyı çarpıp çıkma da, gömülme de yalnızlığa. Umudunu hiç kaybetmemeli insan.. Kötülere dönüyor deme dünya için, o kötüler de iyiydi.. Bir çıkış yolu bulabilmek için aramayı bırakman gerekebilir bazen. Çok iyiyim, oo benden iyisi yok, çalışkan, düzenli, titiz, kendi ayakları üstünde duran biriyim blabla.. dediğin tüm o günlere bak.. O yüzden dinleneceksin. Mükemmelliyetçilik insanın sevgisiz ve değersiz olduğu için kendini yaptığı muntazam işlerle ortaya koyması ve ilgiyi o tarafa çekmesi. Çok garip değil mi? Tüm yaraları, yarınları, çabaları şimdi bırak.. bi kahve koy, su nasıl tıngırdıyor.. Gözüne bir kitap ilişti, 62.sayfada ne diyor? :) eh bir de kahveye uğraş, çeşitlendir, bi çikolata, bi nane kat içine.. sıyrıl.. bir saat sevdiğin müzik ve sevdiğin insanları düşün.. Hayat ne değerli.
Anksiyeteyle mücadele ettiğim bu süreci kucaklıyorum. Günlüğüme döktüğüm göz yaşlarımı ve yine de kendini yıkmayan çabama hayranım. Ufak bahsedeyim iç daraltmadan, gece kaygı içinde uyanmak, haftada bir yüksek çarpıntılı nefes, gerçek dünyadan bazen hayal ettiğim şeyler olsunculuk yaparak kopmak, korku, gelecek kaygısı. Yaşamayana nasıl anlatılır şaşıp kaldığım bir hastalık. Eğitim aldıkça zihnim çok daha aydınlanıyor. Terapi ve eğitim şart.. Yine her şeye rağmen enerjik olmak, yine kendim için en iyi çıkış kapısını biliyor olacak kadar zeki olmak durumumu çok seviyorum. İçgüdüsel olarak beynimiz bize bazı sinyaller veriyor ve kabul etmemiz zaman alıyor. Yapılacak en iyi şey durmak. Sevgili okur, bazen hayatta durman gereken yerlerde sen ısrarla çabalarsın ve bu sadece zaman kaybıdır. Bu da senin yolun. Sana çok şey öğretmeye geldi.
gpe🌙
